Vlietlaan 1-3
1404 CA Bussum
T: 035-6939742
E: info@hetgooiseland.nl

Account

Inloggen | Nieuwe klant?
Winkelmandje

Winkelmandje

0 product(en) € 0,00

>Oude Rozen

 

Oude Rozen

Oude rozen staan vaak al 100 jaar in tuinen. Ze zijn sterk, bestand tegen sneeuw, vorst, droogte, schimmels en infectieziekten. Ze kunnen naar de grootte van elke tuin gesnoeid worden. Daarnaast staan Oude rozen bekend om hun historische charme, gevulde bloemvorm, overwegende schoonheid en nostalgische geur. Elke oude roos vormt een brokje levende cultuurgeschiedenis. Bovendien dragen ze poëtische namen, waarachter vaak intrigerende personen schuilen. 

 

Vóór ca. 1800 behoorden de cultuurrozen hoofdzakelijk tot de sectie van de Gallicanae; zij waren rassen en hybriden van de Franse roos (R. gallica) en de Damascener roos (R. damascena), met invloed van R. moschata en R. canina. De Gallicanae rozen kenden slechts één bloeiperiode. Omstreeks 1800 werden uit China cultivars in Engeland geïmporteerd, die de basis voor alle moderne rassen zouden vormen. Deze oude Chinese rassen waren dóórbloeiend.

 

Historische rozen zijn in te delen een meerdere groepen:.

 

Chinese rozen:

Chinese rozen zijn de oudste onder de oude rozen en ze bestonden reeds duizend jaar geleden . Het zijn doorbloeiende lage struiken en in een warm klimaat bloeien ze het hele jaar door. Omstreeks 1800 ontstond een groep gewonnen hybriden, de 'Chinese rozen'. Het zijn doorbloeiers met lichtgroene bladeren met een rode gloed. Ze zijn meestal klein en gedrongen en vormen dichte, sterk vertakte struiken. Staan ze op een warme, zonnige plek dan beginnen ze al heel erg vroeg te bloeien. De bloemkleuren lopen sterk uiteen van wit, roomwit, geel en zalmroze tot scharlaken of karmozijnrood.

 

Muskusrozen:

De rozen in deze groep hebben de bekende muskusgeur als gemeenschappelijk kenmerk en zijn meestal doorbloeiend. De bloeiwijze is als van de trosrozen, namelijk in schermen of waaiers, maar de planten zijn forser. Geschikt voor bloeiende heggen of in borders. 

 

Alba rozen:

Alba rozen zijn gedurende de middeleeuwen ontstaan, naar men vermoedt door kruising van de hondsroos (rosa Canina) met de damascener roos. De kleuren zijn meestal wit, rose en iets daartussenin. De albaroos is een van de sterkste soorten, heeft weinig aandacht nodig en bloeit zelfs onder de moeilijkste omstandigheden; hij doet het beter in de halfschaduw dan de meeste rozen. Ze zijn vrijwel volledig ziektebestendig en behoeven weinig snoei.

 

Gallica rozen:

Dit zijn verreweg de oudste soorten onder de rozen. Rosa Gallica bijvoorbeeld is zo'n 2000 jaar oud. Ze werden gekweekt door de Grieken en Romeinen. In de 17 e eeuw begonnen de Nederlanders nieuwe variëteiten te kweken en later ontwikkelden de Fransen ze verder. De kleuren van Gallica's zijn dieper dan van de Alba's. Naast rose komt rood ook voor, maar ook allerlei tinten paars en gestreepte vormen. De Gallica's geuren sterk en zijn goed winterhard

 

Centifolia's:

Ook wel 'honderdbladige roos' genoemd. De naam zegt dat de bloemen zeer dicht gevuld zijn. Deze groep rozen is waarschijnlijk in Nederland ontwikkeld tijdends de 17e en 18e eeuw. Centifolia's hebben een open groeiwijze, nogal sterk bestekeld. De bloemen zijn zwaar gevulde en half bolvormig en ze geuren

 

Mosrozen:

De mosroos is een mutant van de Centifolia's, waarbij op de kelkblaadjes en soms de stengels een mosachtige begroeiing is ontstaan, die bestaan uit kliertjes die met een geurig hars zijn gevuld. Mosrozen zijn goed winsterhard. heerlijk. Ze zijn goed winterhard. 

 

Damascenerrozen:

Deze rozengroep wordt gebruikt voor de productie van rozenolie. Ze bloeien in het midden van de zomer, hebben grijsachtige, donzige bladeren en een fijne geur.
De bloemen verschijnen in royale schermen en ontwikkelen zich vrij traag op korte bloemstelen. Hierdoor duurt hun bloeiseizoen wat langer. De bloemen zijn er in vele kleuren, van zuiver wit tot helderroze en ´blush´ roze. Het zijn ruige heesters met een open, ietwat slordige groeiwijze.
Rosa Trigintepetala, synoniem Kazanlik is de echte olieroos uit Bulgarije. 

 

Portlandrozen:

Deze rozen zijn nauw verwant aan de Damascenerroos, maar zijn iets kleiner en bloeien in de zomer en in de herfst.
Ze werden populair na 1800 omdat ze doorbloeien, een eigenschap die in die tijd vrij zeldzaam was.  Ze hebben korte stengels en welriekende, zeer gevulde bloemen, op karakteristieke korte bloemstelen. Kleurschakeringen variëren van dieprood tot dieproze. Het zijn struiken die voorin de border van een kleine tuin kunnen staan. De Portlandroos is bij kweker en tuinier verdrongen door de Remontantrozen. Om goede resultaten te bekomen moet je voor een goede, vruchtbare en doorlatende bodem zorgen. 

 

Bourbonrozen:

De bourbon- en remontantrozen zijn een schakel tussen de echte Oude rozen en de moderne grootbloemige rozen. Hun bloemen hebben de vorm en geur van Oude rozen en kunnen bovendien herhaaldelijk bloeien. Ze zijn bijna allemaal zeer geurig. 

 

Remontantrozen:

Remontanthybriden zijn ontstaan uit Chinese hybriden, Portland rozen, Noisetterozen en Bourbonrozen. Remontant betekent herbloeien. Na de eerste bloei gaan ze nog eens opnieuw bloeien. Remontant rozen hebben ouderwetse, klassieke grote bloemen in een gekwartierde komvorm, die ´s zomers bloeien en zeer lang nabloeien.
Hoewel ze herhaalde malen herbloeien is de tweede bloei wat minder. De briljante kleuren variëren van wit en roze tot karmozijn, purper en kastanjebruin. Er bestaan verschillende vormen, ook klimrozen. Ze zijn goed winterhard

 

Sorteren op: Prijs Naam

Sorteren op: Prijs Naam